techpost.gr

Από το ενσωματωμένο πρόγραμμα των windows paint έχουμε φτιάξει στο πιο κάτω βιντεάκι όπου φαίνεται πώς βάζουμε  μια λεζάντα πάνω σε μια φωτογραφία.Φωτογραφία πήραμε του Νίκου Καλογερόπουλου του ηθοποιού (γλυτώνουμε και την οποιαδήποτε ενόχληση) και λεζάντα βάλαμε δικιά μας.
Αν και πολλοί δε το γνωρίζουν πως γίνεται θα δείτε στην ουσία πόσο απλό είναι.

Στο αστείο πραγματικό αυτό περιστατικό υπάρχουν 3 ψαράδες που ψαρεύουν πάνω σε μια βάρκα.Σε κάποια στιγμή ο ένας πιάνει στο αγκίστρι ένα μεγάλο ψάρι..Τι τον ανάγκασε όμως και βούτηξε στη θάλασσα.. Δείτε στη συνέχεια τι έγινε

 Η Επέτειος του ΟΧΙ  μας  φέρνει στην μνήμη μας την άρνηση της Ελλάδας να παραδοθεί στους κενόδοξους κατακτητές παίρνοντας ένα τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Έλληνα δικτάτορα  Πρωθυπουργό, Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν να μπει η Χώρα  στη βάσανο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και να
Γράφει ο Γιάννης Λάνος
 γίνει άμεσα η έναρξη του Ελληνοιταλικού πολέμου του 1940. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο ως επίσημη εθνική εορτή και αργία για όλες τις υπηρεσίες.Πέρασαν από τότε

73 χρόνια και στο διάστημα αυτό που μεσολάβησε δεν πρόκειται να βρει κάποιος ένα σθεναρό όχι στα ανθελληνικά συμφέροντα είτε αυτά προέρχονται από έξω είτε αυτά προέρχονται από μέσα..Πέρασαν από τότε 73 χρόνια και σήμερα η χώρα βρίσκεται πάλι σε μια νέα πλην όμως ιδιότυπη κατοχή.Μνημόνια, φοροεισπράκτορες και τοκογλύφοι ζητούν την ταπείνωση και την εξαθλίωση ενός λαού περήφανου, ενός λαού που εδραίωσε τη δημοκρατία και έφερε το πολιτισμό του στα πέρατα της γης.(Ξεχνιούνται αυτά; Eίχαν χοληστερίνη οι Έλληνες όταν αυτοί έτρωγαν ρίζες..) Κι όμως αυτά δεν τα αφουγκράζεται η σημερινή πολιτεία, δε στέκεται στο ύψος των περιστάσεων παρά ακροβατεί επικίνδυνα σε ένα φθαρμένο και τεντωμένο σχοινί.
Παρότι ζούμε σήμερα αυτή την ιδιότυπη κατοχή ο μανδύας του ωραιισμού  και του καθωσπρεπισμού δεν παύει να λείπει.Βλέπετε σήμερα, δεν κατεβάζουν πια την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη, μόνο κατεβάζουν στους δρόμους κάποιους ταλαίπωρους πολίτες επειδή τους παίρνουν σπίτια για κάποια ευρώ στις τράπεζες.Βλέπετε σήμερα, δεν μας πολεμούνε με λιανοντούφεκα και τανκς οι Γερμανοί αλλά απλώς μας φεσώνουν με τα αναλώσιμα σιδερικά τους βαζοντάς μας σε μια ατέλειωτη παγίδα ώστε καταχρεωμένοι να μην μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι...Βλέπετε σήμερα, δεν κλέβουν τη σοδειά μας αλλά μας επιβάλλουν πάνω σε αυτήν πρόστιμα και χαράτσια. Ιδιαίτερα στην σοδειά μας υπάρχει και πλαφόν που έχουν θεσπίσει από τις Βρυξέλλες,αυστηρά πρόστιμα περιμένουν.
Βλέπετε σήμερα, δεν υπάρχει ένα Ο Χ Ι ..η εποχή του ΝΑΙ το έχει επισκιάσει.
Ισως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ’ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο.
Ισως γιατί κάποιοι δεν αντέχουν να ακούν σε κάθε επέτειο για Ελλάδα για  αγώνες, θυσίες εθνική ανεξαρτησία, και λαϊκή κυριαρχία. Ισως αυτοί που εκποιούν κομμάτι κομμάτι την ελληνική γη και φτωχοποιούν τον λαό,να έχουν χάσει και το τελευταίο ψήγμα ανθρωπιάς και υπερηφάνειας.
Αλλά ως πότε;
Δεν βλέπω την ώρα και την στιγμή που η αντίδραση θα έρθει αστραπιαία..Ο λαός δεν βρίσκεται όπως πιστεύουν κάποιοι  κάτω από την συνομωσιακή θεωρία του ψεκασμού-ραντισμού, απλώς κάποιες φορές  τα αντανακλαστικά του δρουν ετεροχρονισμένα..Η ιστορία έχει δείξει ότι βρίσκει λύσεις είτε με ένα δικό του  ΝΑΙ είτε  με ένα δικό του ΟΧΙ..

Δύσκολα αντιστέκεσαι σε ένα τέτοιο νόστιμο πειρασμό.Αν τα πετύχεις κιόλας να είναι φρέσκα και καλοψημένα σίγουρα θα ξεχαστείς να σταματήσεις να τρως.Τα κουβαλώ πολλές φορές στη τσέπη ως σνακ αλλά τα καημένα δε προλαβαίνουν να μείνουν και πολύ  εκεί....τα παίρνει ο χάρος..
 Αυτά κελυφωτά φιστίκια είναι


 από τους καλύτερους ποιοτικά και πιο νόστιμους ξηρούς καρπούς. Έχουν χαρακτηριστεί ως ΣΟΥΠΕΡ ΤΡΟΦΗ και όχι άδικα. Ανατρέχοντας στη θρεπτική τους αξία βλέπουμε ότι αποτελούν από τα λίγα τρόφιμα, τα οποία σε μικρή ποσότητα μας δίνουν πληθώρα ευεργετικών συστατικών.

Η φιστικιά είναι φυλλοβόλο δέντρο του γένους Πιστακία και της οικογένειας των Ανακαρδιοειδών. Η καταγωγή της είναι από το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται ευρύτατα από την Ασία μέχρι τις Μεσογειακές χώρες και την Αμερική για το καρπό της, το φιστίκι. Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 10 μέτρα με πλούσια διακλάδωση με κλαδιά που έχουν χρώμα σταχτί.
Τα φύλλα του είναι δερματώδη και σύνθετα. Οι ταξιανθίες της φιστικιάς σχηματίζουν τσαμπιά από μικρά άνθη. Οι φιστικιές είναι αρσενικά και θηλυκά δέντρα, με τα αρσενικά να ανθίζουν νωρίτερα. Έτσι η γύρη συλλέγεται και συντηρείται σε ψυγεία, και ρίχνεται αργότερα στα θηλυκά άνθη με τη μορφή ραντίσματος (τεχνητή επικονίαση).
Ο καρπός του δέντρου έχει μήκος 1-2 εκατοστά και το περικάρπιο είναι δερματώδες και έχει πράσινο χρώμα, ενώ το εσωτερικό (ενδοκάρπιο) είναι ξυλώδες και σκληρό. Όταν ωριμάσει το περικάρπιο τότε γίνεται ωχρό, σχίζεται και πέφτει αφήνοντας το ενδοκάρπιο που με τη σειρά του ανοίγει αφήνοντας να φανεί η εσωτερική ψίχα. Αυτή έχει χρώμα πράσινο και περιβάλλεται από λεπτό φλοιό ρόδινου χρώματος (περισπέρμιο). Οι καρποί της φιστικιάς σχηματίζουν ολόκληρα τσαμπιά.
Οι πρώτες φιστικιές ήρθαν στην Αίγινα στα τέλη του 19ου αιώνα και αρκετές φιστικιές φυτεύτηκαν στο νησί μεταξύ 1920 και 1940, αφού είχε ήδη παρατηρηθεί η καλή εδαφική προσαρμογή του δένδρου και η δυνατότητα προσπορισμού αξιόλογου εισοδήματος.
Tα φρέσκα ελληνικά φιστίκια Αιγίνης και Μεγάρων είναι από το 1994 προϊόν Π.Ο.Π. (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης), για να προστατευτεί από τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Πρόκειται πράγματι για ένα μοναδικό προϊόν, αφού ένας σπάνιος συνδυασμός ικανού αριθμού παραγόντων του δίνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το έχουν καταστήσει διάσημο.
Στην αγορά, τα φρέσκα ελληνικά φιστίκια Αιγίνης, αλλά και αυτά των άλλων περιοχών, όπως τα Μέγαρα, η Φθιώτιδα, η Χαλκιδική και η Εύβοια, βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Εισάγουμε όμως και πολλά φιστίκια τύπου Αιγίνης κυρίως από το Ιράν και τη Συρία, που θεωρούνται εξίσου καλής ποιότητας με τα ελληνικά. Εισαγωγές γίνονται και από την Αμερική, αλλά η γεύση αυτών των φιστικιών διαφέρει κατά πολύ από αυτήν των Αιγίνης που γνωρίζουμε.  Το Ιράν έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή στο κόσμο. Ακολουθούν οι Η.Π.Α., η Τουρκία και η Συρία. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη και έκτη στον κόσμο με 9.500 τόνους ετησίως.


Τα φιστίκια χαρακτηρίζονται σαν μια σούπερ, συμπυκνωμένη τροφή. Είναι από τα λίγα τρόφιμα τα οποία σε μικρή ποσότητα μας δίνουν πληθώρα ευεργετικών συστατικών. Πιο συγκεκριμένα, μια μόλις χούφτα καλύπτει ένα σημαντικό ποσοστό των ημερήσιων αναγκών σε ενέργεια, καλά μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, φυτικές ίνες, βιταμίνες (ιδιαιτέρως το συμπλέγματος Β), μέταλλα και ευεργετικά αντιοξειδωτικά συστατικά.
Ακόμη και 25 γραμμάρια φιστίκια είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και περιέχουν 10 τοις εκατό από τις ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία όπως η βιταμίνη B6, θειαμίνη, μαγνήσιο, φωσφόρο και χαλκό και φυτικές ίνες. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές στερόλες, ουσίες που αποδεδειγμένα σήμερα μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερόλης. Αντιοξειδωτικά, τα οποία γνωρίζουμε ότι μας προστατεύουν από τη γήρανση και νοσήματα όπως τα καρδιαγγειακά. Βιταμίνης Β6, η οποία μειώνει τα επίπεδα της ουσίας ομοκυστείνης, μιας ουσίας που σχετίζεται με την εμφάνιση αθηρωματικών πλακών και αρτηριοσκλήρυνσης. Κι όλα αυτά με μόλις 170 θερμίδες ανά μερίδα περίπου 30 γραμμαρίων! Μπορούμε δηλαδή να καλύπτουμε ένα σημαντικό μέρος των ημερησίων αναγκών μας σε θρεπτικά συστατικά με φυσικό τρόπο, ειδικά αν τα απολαμβάνουμε άψητα και ανάλατα.
Διατροφικές πληροφορίες ανά 100g
Ενέργεια                      574kcal
Λίπος                             51.6g
Πρωτεΐνη                      17.6g
Υδατάνθρακες             11.6g
Ουγγρικα λιπαρα οξεα:  42.4g    
Φυτικες ινες                 10.5g
Βιταμίνη Α                      0.025mg
Βιταμίνη Β1                    0.69mg
Βιταμίνη Β2                    0.2mg
Βιταμίνη Β3                    1.45mg
Βιταμίνη Β5                    1.19mg
Βιταμίνη B6                    0.25mg
βιταμίνη Β7                    0.018mg
Φολικό οξύ                   58mg
Βιταμίνη Ε                       5.2mg
Βιταμίνη C                       7mg
Ασβέστιο                      136mg
Κάλιο                                 1020mg
Μαγνήσιο                      158mg
Φώσφορος                    500mg
Νάτριο                                6mg
Σίδηρος                            7.3mg
Ψευδάργυρος                  1.4mg



Σύσταση και θρεπτική αξία φιστικιών της ποικιλίας Αίγινας

Συστατικό                   Περιεκτικότητα ανα 100g ψίχας
Πρωτεΐνες (g)                       19.5
Λίπη (g)                                53.6
Υδατάνθρακες (g)                19.4
Θερμίδες                              594
   
Τα φιστίκια Αιγίνης, εκτός του ότι είναι απολαυστικά, μπορούν ταυτόχρονα να μειώσουν τον κίνδυνο για καρδιακά προβλήματα, αφού έρευνα που έγινε στην Πενσιλβάνια έδειξε ότι καταναλώνοντας 40 γραμμάρια φιστίκια Αιγίνης την ημέρα για 4 εβδομάδες και διπλασιάζοντας την ποσότητα για 4 επιπλέον εβδομάδες, η LDL χοληστερόλη πέφτει κατά 9% το πρώτο διάστημα και 12% το επόμενο. Η κατανάλωση φιστικιών και τα δύο αυτά διαστήματα μείωσε κατά 15% τα επίπεδα της ιντερλευκίνης – 1, ενός δείκτη φλεγμονής που αποτελεί παράγοντα κινδύνου για καρδιακές παθήσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί τα φιστίκια έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και υψηλή σε ακόρεστα, ενώ δεν περιέχουν καθόλου λιπαρά οξέα. Μια πρόσφατη έρευνα επιβεβαιώνει ότι η καθημερινή κατανάλωση φιστικιών βοηθάει στην μείωση της πίεσης.
Mελέτες έρχονται να πιστοποιήσουν είναι το ότι τα κελυφωτά φιστίκια περιέχουν τα συστατικά λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, τα οποία έχουν ευεργετική επίδραση στα μάτια μας. Συγκεκριμένα, έχουν την ιδιότητα να απορροφούν την ακτινοβολία που καθημερινά δέχεται ο οφθαλμός, προστατεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα μάτια μας από τη γήρανση.
Τα φιστίκια δεν μπορεί να θεωρείται ως τροφή για δίαιτα, αλλά, όπως φαίνεται από τις πιο πρόσφατες έρευνες, μπορεί να σε αδυνατίσουν. Έρευνες δείχνουν ότι κόβουν την όρεξη και δεν ανεβάζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, μία αμερικανική έρευνα έδειξε ότι άτομα που περιλάμβαναν φιστίκια στη διατροφή τους δεν πήραν βάρος, ενώ είδαν και πτώση στα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα. Τα φιστίκια περιέχουν τα λεγόμενα καλά μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, που φαίνεται ότι συμβάλλουν και στη μείωση λίπους στο στομάχι. Επιπλέον, είναι καλή πηγή πρωτεΐνης και ο συνδυασμός πρωτεΐνης και λίπους είναι ιδανικός για να κόψει την όρεξη.

Τα αγοράζουμε ολόκληρα με το κέλυφος ή μόνο την ψίχα, ψημένα ή άψητα, αλατισμένα ή ανάλατα, αλλά και φρέσκα. 
Τα καλύτερα: Πρέπει, όταν τα αγοράζουμε, να είναι λίγο ανοιχτά και ο καρπός τους να μην έχει τρύπες. Τα καλύτερης ποιότητας είναι φυσικά ανοιχτά από τη μύτη και όχι από το πλάι, όπως είναι αυτά που είναι τεχνητά ανοιγμένα, οι λεγόμενες τσιμπίδες.
Στην Αίγινα είναι πια θεσμός και το φεστιβάλ φιστικιού που διοργανώνουν τον Σεπτέμβριο οι τοπικοί φορείς.

Νεανική ηλικία – Υπατικό αξίωμα
Ο Άγιος ήλθε στον κόσμο γύρω στο 280 μ.Χ. στην Μεγάλη Θεσσαλονίκη από γονείς επισήμους, οι οποίοι κατάγονταν από τις πιο επιφανείς οικογένειες των Μακεδόνων.
Η σημαντικότατη τότε πόλη

 της Θεσσαλονίκης βρισκόταν ακόμη στο σκότος της ειδωλολατρίας. Είχε δεχθεί στο εύφορο έδαφος της τον σπόρο του Ευαγγελικού Κηρύγματος
από τον Απόστολο των Εθνών Παύλο, περίμενε όμως να στείλει ο Θεός την μεγαλειώδη μορφή του διδασκάλου και μάρτυρος Του Δημητρίου, για να καρποφορήσει όχι πλέον
«εν τριάκοντα», αλλά «εν εκατόν» (Μάρκ. δ' 8), και να ετοιμαστεί για να αναδειχθεί σε λίγο «η πρώτη μετά την πρώτη», την Κωνσταντινούπολη.
Οι γονείς του ήταν θαυμαστοί για την αρετή της ψυχής τους. Η δε παιδεία του συνταιριασμένη με την ψυχική ευγένεια, την ωραιότητα του σώματος και το άσπιλο της ψυχής,
καθιστούσε τον Δημήτριο επάξιο κατοικητήριο του Θεού, ναό αγιασμένο του Υψίστου. Και στην μεν παιδική και την εφηβική ηλικία υπερίσχυσε από όλους τους συνομηλίκους
του και δεν υπήρχε κανένα αληθινό αγαθό στο οποίο να μη διέφερε πολύ από τους άλλους.
Όταν δε έφθασε στην ανδρική ηλικία, έδειχνε την φυσική του δύναμη εξασκώντας την ανδρεία και την ρωμαλεότητα και μαθαίνοντας την τέχνη του πολέμου· είχε όμως και άριστο
ήθος, ήταν ντροπαλός και γινόταν πιο συμπαθής με την σεμνότητά του.
Το πιο αξιοθαύμαστο και ανθρωπίνως ανέφικτο ήταν ότι η παρθενία του, την οποία ασπάστηκε από την νεότητά του, δεν περιοριζόταν στο σώμα, αλλά βασίλευε και στην ψυχή του.
Αυτά τον έκαναν περιβόητο σε όλους τόσο, πού και ο ίδιος ο βασιλέας εζήτησε να τον γνωρίσει. Καταλαβαίνοντας λοιπόν τον μεγαλοφυή χαρακτήρα του Δημητρίου ο βασιλέας,
τον ανεβάζει από την αρχή σε μεγάλη δόξα αναγορεύοντας τον πρώτα συγκλητικό της Θεσσαλονίκης και μετά ανθύπατο και αυθέντη της Ελλάδος, φορώντας του την κατάλληλη
στρατιωτική στολή, το δακτυλίδι στο χέρι, καθώς και τον επίσημο ωρατίωνα (τήβεννο) του υπάτου. Όταν ο βασιλέας τον κόσμησε με όλα τα υπατικά διάσημα και του έδωσε στα
χέρια τόσο μεγάλη εξουσία, φρόντιζε όλα τα κοινά και διοικούσε τα πάντα νομίμως.
Είναι χαρακτηριστική η πληροφορία πού μας έχει διασώσει η παράδοση σχετικά με την προσωπική του ζωή, ότι δηλαδή την εποχή της υπατείας του είχε ορίσει κάποιον από
τους έμπιστους του ανθρώπους να τον ξυπνά συχνά τις νυκτερινές ώρες, ώστε να «προσκαρτερή τη προσευχή και τη δεήσει» (Πράξ. α΄ 14).
«Ως ωραίοι οι πόδες των Ευαγγελιζομένων...»
Ο θεόσταλτος αυτός προστάτης, σύντροφος και διδάσκαλος των Θεσσαλονικέων, γέμιζε την πόλη από ορθοδοξία και κατατρόπωνε όσους είχαν διαφορετικό φρόνημα. Έλεγαν
οι παλαιοί, ότι εκείνοι πού εμβάθυναν στα θεια ζητούσαν να εξακριβώσουν ποιος είναι ο λόγος, για τον οποίο η φήμη του μάρτυρος αυτού, πού έστεψε ο Θεός φύλακα της
Θεσσαλονίκης, απλώθηκε τόσο πολύ• και βεβαιώθηκαν ότι αυτό συνέβη όχι τόσο εξαιτίας των σωματικών θεραπειών πού γίνονταν από την προσευχή του, όσο για την κάθαρση
των ψυχών πού γινόταν με την διδαχή του.
Έτσι λοιπόν πολλοί απολαμβάνοντας την γλυκύτατη διδασκαλία του μάρτυρος απομακρύνθηκαν από το πικρό σκοτάδι της απάτης και ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό μπαίνοντας
στον χώρο πού λάμπει το γλυκό φώς της αληθείας.

Μπροστά στον τύραννο
Επειδή ο Δημήτριος, δεν ζούσε κρυφά την χριστιανική ζωή ούτε ήταν νυκτερινός μαθητής του Χριστού, αλλά μάλλον διδάσκαλος της αληθείας, ο οποίος άφοβα και φανερά
ομολογούσε την ευσέβεια, ανακαλύπτεται εύκολα απ' αυτούς, πρώτα αποκαλύπτουν τα σχετικά μ' αυτόν στον βασιλέα, ότι δηλαδή είναι Χριστιανός και καταφρονεί τους θεούς
τους.
Ακούγοντάς τα λοιπόν αυτά ο βασιλέας κυριεύτηκε συγχρόνως από έκπληξη, ανία, δέος και οργή. Αλλά επειδή δεν ήθελε να το πιστέψει αυτό μόνο από την ακοή και δεν
υπέφερε να χάση τέτοιον άνδρα, προτίμησε να το διαπίστωση με τα ίδια του τα μάτια. Διατάζει λοιπόν να φέρουν τον άνδρα μπροστά του.
Όταν αυτός παρουσιάστηκε μπροστά του, δεν έφριξε από το μέγεθος της εξουσίας ούτε δείλιασε μπροστά στις τιμωρίες πού τον περίμεναν ούτε και φοβήθηκε την αγριότητα
του δικαστού. Αλλά βλέποντας αυτή την ωμότητα σαν αφορμή για να φανεί καλύτερα ο πόθος πού είχε προς τον Θεό, μπαίνει αμέσως σαν λιοντάρι στον αγώνα.

Ο Μαξιμιανός προσπάθησε με ήπιο ύφος να πείσει τον Άγιο να πιστέψει στα είδωλα όμως ο Άγιος του είπε τα εξής:
—Αύτη η πίστη μου στον αληθινό Θεό μού έχει χαρίσει και θα μού χαρίσει στο μέλλον αγαθά άφθαρτα, αναλλοίωτα, αιώνια. Τον Χριστό από μικρό παιδί λατρεύω και δέχομαι ως
Προνοητή, Δεσπότη και Θεό μου. Αυτόν μού προτείνεις τώρα να αρνηθώ και να προτιμήσω τα φαύλα; Διότι τί άλλο είναι τα χάλκινα και χρυσά κατασκευάσματα, οι θεοί σου;
Και αν το κάνω αυτό, ποιος φρόνιμος άνθρωπος δεν θα με θεωρήσει ανόητο και απερίσκεπτο;
Ο Μαξιμιανός άρχισε τότε να εξοργίζεται και να τον απειλεί. Αλλά ο Άγιος έμεινε σταθερός στην πίστη ομολογώντας τον Κύριο Ιησού Χριστό.
Χολώθηκε ο Μαξιμιανός και σκέφθηκε ευθύς να επιβάλει την μεγαλύτερη τιμωρία στον Δημήτριο. Συγκράτησε όμως την ορμή του, επειδή δεν μπορούσε να υποφέρει την
απώλεια τέτοιου ανδρός. Άκουσε όλα αυτά να τα λέγει ο Άγιος με φρόνημα σταθερό, γενναίο παράστημα και ελεύθερο στόμα, κι εκείνη την στιγμή ανέβαλε την τιμωρία, και
τον έστειλε στην φυλακή.

Στην φυλακή με τον Άγιο Νέστορα
Και ενώ ο άγιος προσευχόταν χαρούμενος μέσα στο δεσμωτήριο, ο σατανάς σπεύδει να τον βγάλει από την καλή αυτή ασχολία• στήνει ενέδρα, ξεσηκώνεται δόλια εναντίον του.
Βλέπει λοιπόν ο αθλητής του Χρίστου έναν σκορπιό να έρπει στην γη με το κεντρί σηκωμένο και έτοιμο να τον χτυπήσει στο πόδι• και σφραγίζοντάς τον με τον σταυρό
επικαλέστηκε αυτόν πού έδωσε εξουσία στο πλάσμα του να πατά επάνω σε φίδια και σκορπιούς, και τον θανάτωσε αμέσως και αυτόν και τον νοητό σκορπιό πού κρυβόταν
μέσα του. Εκείνη ακριβώς την στιγμή εμφανίζεται θειος άγγελος και του βάζει ένα στεφάνι στο κεφάλι λέγοντας «ειρήνη σοι, αθλητά του Χριστού, ίσχυε και ανδρίζου». Έτσι ο
Κύριος πού γρήγορα παρηγορεί «τούς φοβουμένους αυτόν», από την πρώτη στιγμή πού κλείστηκε στην φυλακή, τον βοηθά με αυτό το θαυμάσιο σημείο να είναι ήρεμος και
για το μέλλον τον γεμίζει με προθυμία.
Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας, ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη
μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο. Όμως
προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα ο οποίος τον κάλεσε μπροστά του και τον κατηγόρησε ότι με μαγεία κατάφερε να νικήσει τον Λυαίο. Όμως ο Νέστορας ομολόγησε τον
Χριστό και του είπε ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύει ο Δημήτριος έκανε αυτός τον βοήθησε. Τότε ο τύραννος έδωσε εντολή να αποκεφαλίσουν τον Νέστορα.

Το μαρτύριο – Αρχή θαυμάτων
Από εδώ αρχίζουν να διαβάλλουν επίμονα τον Δημήτριο ψιθυρίζοντας ότι αυτός είναι ο αίτιος της σφαγής του Λυαίου. Διατάζει λοιπόν να θανατωθεί ο Άγιος με λόγχες μέσα στα
καμίνια του λουτρού πού ήταν φυλακισμένος. Έτσι κι έγινε.
Σπεύδουν οι στρατιώτες στην φυλακή, για να λογχεύσουν τον Άγιο και να υπερασπιστούν έτσι τον βασιλέα και την ειδωλολατρία. Και ο γνήσιος μαθητής του Χριστού ανοίγει τις
αγκάλες του, για να τον κτυπήσουν στα καίρια μέρη. Σηκώνει το δεξί του χέρι για να τον λογχίσουν στην πλευρά σαν τον Χριστό. Δέχεται κατόπιν πολλές πληγές με τα κοντάρια,
πού πέρασαν τις σάρκες του τρυπώντας και τις απέναντι πλευρές από την εσωτερική μεριά και πολλαπλασιάζοντας έτσι το πάθος της ζωηφόρου πλευράς του Κυρίου του, πού
λογχεύθηκε επάνω στον Σταυρό. Γέμισε το σώμα του πληγές και το στόμα του ύμνους στον Θεό.

Η σάρκα σου σπαράχθηκε για τον Θεό, και το αίμα σου χύθηκε σαν νερό στην γη αρδεύοντας μαζί με τον ιδρώτα σου την Θεσσαλονίκη και καθιστώντας την γη της εύφορη και
εκλεκτή, ώστε να καρποφορήσει σωτήρια συγκομιδή.
Έτσι έγιναν όλα αυτά, στις 26 Οκτωβρίου του σωτηρίου έτους 304, και το νεκρό σώμα του μάρτυρος ο Μαξιμιανός διέταξε να το ρίξουν σε ένα πηγάδι πού υπήρχε εκεί. Αλλά
δεν ήταν δυνατόν ο Θεός, για τον οποίο θυσιάστηκε εκείνο το σώμα, να το παραβλέψει. Αλλά κάποιοι από τους φιλοχρίστους με την προτροπή Εκείνου ήλθαν την νύκτα και
βρίσκοντάς το ριγμένο εκεί χωρίς καμία τιμή, αυτό πού ήταν τόσο πολύτιμο, το έβγαλαν και το περιποιήθηκαν με ευλάβεια. Ύστερα οι φίλοι του Θεού τον θάπτουν και τον
σκεπάζουν με χώμα στο σημείο όπου μαρτύρησε.

Κάποιος δε από τους υπηρέτες του άγιου πού βρισκόταν εκεί μπροστά την ώρα του μακαρίου του τέλους, έβγαλε την ματωμένη χλαμύδα την ποτισμένη με το θειο εκείνο αίμα
του μάρτυρος και βούτηξε το δακτυλίδι πού φορούσε στο μαρτυρικό αίμα, έκανε δε μ' αυτό πολυάριθμα θαύματα. Και δεν υπήρχε αρρώστια ούτε πονηρό πνεύμα πού
δοκιμάζοντας την δύναμη του να μη νικήθηκαν αμέσως και να μην τράπηκαν σε φυγή, τόσο ώστε να γεμίσει από αυτή την φήμη των θαυμάτων όλη η πόλη της Θεσσαλονίκης.
Και ήταν φυσικό να μην ξεφύγει αυτό από τον φθόνο του Μαξιμιανού. Γι' αυτό συλλαμβάνεται αμέσως και ο υπηρέτης πού προκάλεσε αυτό το αγαθό και αποκεφαλίζεται. Το
όνομα της περιοχής πού έγινε η σφαγή του είναι «τριβουνάλιο», πού σημαίνει βήμα του στρατηγού, και το όνομα του καλού υπηρέτη Λούππος. Η μνήμη του εορτάζεται μαζί
με του Αγίου Νέστορος στις 27 Οκτωβρίου.

Αλλά και η Θεσσαλονίκη συμφιλιώθηκε όλη με τον Θεό διά μέσου του θανάτου του Δημητρίου. Από τότε πολλοί μεγάλοι και περικαλλείς ναοί στόλισαν την Μεγαλόπολη αυτή
της αυτοκρατορίας και αργότερα συμπρωτεύουσα του Βυζαντίου, όπως και του σημερινού Ελληνικού κράτους, πού και με την θέα τους μάς ενισχύουν στην πίστη. Όλη η πόλη
διακηρύττει με παρρησία την ευσέβεια και καυχάται να ονομάζεται «πόλη του Άγιου Δημητρίου». Κι ενώ ο μάρτυρας ευρίσκεται στον ουρανό, διαμένει με το σώμα του και με τα
θαύματά του στην πόλη όπου υπέστη τον βίαιο θάνατο, επιδεικνύοντας με πολλούς τρόπους την κηδεμονία του και ευεργετεί αυτήν και όλη την οικουμένη παντοειδώς με τις
αδιάλειπτες προς τον Θεό πρεσβείες του.

Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο
του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.
Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο (σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου
του Αγίου Γεωργίου) να πατά τον άπιστο Λυαίο.
Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’.
Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα,
οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Τοῖς τῶv ἰαμάτωv σου ῥείθροις Δημήτριε, τὴv Ἐκκλησίαν Θεὸς ἐπορφύρωσεv, ὁ δούς σοι τὸ κράτος ἀήττητοv, καὶ περιέπωv τὴν πόλιv σου ἄτρωτοv· αὐτῆς γὰρ ὑπάρχεις
τὸ στήριγμα.

Κάθισμα
Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πᾶσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καὶ γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας· διὰ τοῦτο θῦμα, σαυτὸν προσενήνοχας, τῷ τυθέντι
Λόγῳ ἀθλήσας στερρότατα· ὅθεν καὶ τῇ λόγχῃ, τὴν πλευρὰν ἐξωρύχθης, τὰ πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοι, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λογον.
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τὴν πλάνην καταβαλών, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τὰ θράση, καὶ τῷ θείῳ πόθῳ, τὸν νοῦν πυρπολούμενος,
τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας· ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβὴν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τὰ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Μεγαλυνάριον
Φύλαττε τοὺς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τοὺς ὑμνοῦντάς σε εὐσεβῶς, καὶ ρῦσαι κινδύνων καὶ πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἱκεσίαις σου.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Τὸν μέγαν ὁπλίτην καὶ ἀθλητήν, τὸν στεφανηφόρον, καὶ ἐν μάρτυσι θαυμαστόν, τὸν λόγχῃ τρωθέντα, πλευρὰν ὡς ὁ δεσπότης, Δημήτριον τὸν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.

 Βίντεο τραβηγμένο εδώ και 30 χρόνια πίσω με γλέντι και χορό, κάτω από τον πλάτανο στη πλατεία του χωριού έχουμε παρακάτω.Παρόλο τις δύσκολες συνθήκες και τη φθορά από το χρόνο το βίντεο είναι σε σχετικά καλή κατάσταση.
Γράφει ο Γιάννης Λάνος
Ωστόσο μεγάλη αξία έχει που το αναρτούμε
διότι μας θυμίζει όμορφες στιγμές και ανθρώπους αγαπητούς που μάλιστα μερικοί από αυτούς έχουν εκδημήσει. Ο καρδιακός μου φίλος Άλκης Τσάφος μου τό 'χει παραχωρήσει και αποτελεί τμήμα από ένα σύνολο ταινίας μιας ώρας περίπου.
Στεκόμαστε λίγο στο βίντεο για να θυμηθούμε ότι: Τα καλοκαίρια εκείνα όλης της δεκαετίας του 80 αλλά και αργότερα από ότι μπορώ να θυμηθώ κάθε βράδυ κάτω από τον πλάτανο ''παιζόταν''  σκηνές ίδιες με αυτές που περιλαμβάνει το βίντεο.Και το βίντεο αυτό μάλλον θα ήταν από μια καθημερινή μέρα.Δεν μιλάμε για κάποιο γάμο ή βαφτίσια.Άλλωστε με τέτοιο κέφι που κυριαρχούσε κάθε βράδυ γάμο και βαφτίσια θύμιζε η όλη κατάσταση..Γλέντι και διασκέδαση..Η πλατεία κάθε βράδυ ήταν κατάμεστη από κόσμο που ερχόταν κι από τις γύρω περιοχές,τα δε αυτοκίνητα σχημάτιζαν ουρά τόση μεγάλη που ο τελευταίος άραζε στο ύψος του δημ.σχολείου 100 μέτρα κάτω για να καταλάβετε.Οι δυο ψησταριές στα αντίστοιχα μαγαζιά του χωριού που υπήρχαν κάθε βράδυ έπαιρναν κυριολεκτικά φωτιά..Εμείς οι μικροί παρακολουθούσαμε με δέος και με μεγάλη χαρά όλα αυτά,μας άρεσαν, διότι εδώ που τα λέμε  τη βαβούρα και το φραμπαλά  πολύ  το θέλαμε..
 Στο συγκεκριμένο αυτό βίντεο  δε μπορώ να θυμηθώ κάποιους αν και οπτικά μου είναι πολύ οικείοι, θα ήθελα να σταθώ σε 4 ανθρώπους που γνώρισα και θυμάμαι και βεβαίως δεν βρίσκονται πλέον σε αυτή τη ζωή.
α)Χαράλαμπος Τσετσενέκος.Ο μπάρμπα Μπάμπης ο Τσετσενέκος ήταν γειτονάς μου.Τον θυμάμαι τα απογεύματα που κατέβαινε από τη σκαλίτσα του σπιτιού του με το φλόμπερ στο χέρι και ερχόταν στα αιωνόβια εκείνα κυπαρίσσια δίπλα από το σπίτι του και χτυπούσε σπουργίτια. Ήταν καλός στο σημάδι αφού  παρατηρούσα ότι ελάχιστα έχανε τις βολίδες.Ένα άλλο  που θυμάμαι από αυτόν ήταν ότι έπαιζε καλό ''Θανάση''.Μιλάμε για το χαρτοπαίχνιο που γινόταν χαμός εκείνη την εποχή κάτω από τον πλάτανο.Όταν ήθελαν να παίξουν Θανάση κάτω από τον πλάτανο, ο μπαρμπα Μπάμπης τους μάζευε με μια δικιά του χαρακτηριστική κίνηση όλους τους θαμώνες.Άλλωστε αν δε κάνω λάθος τον αποκαλούσαν και ΄΄Μάνα΄΄.Δηλαδή αυτή που μάζευε τα παιδιά της..
Εγώ πιτσιρικάς (δημοτικό πήγαινα τότε) στηνόμουνα δίπλα του σε απόσταση εκατοστών και παρακολουθούσα τις κινήσεις του στο παιχνίδι...Γιατί νομίζετε ότι εγώ έχω γίνει άσσος στον ''Θανάση'' Μου βγαίνει κανείς σε αυτό το άθλημα μπροστά ;
(Επειδή έχω κρατήσει στην μνήμη μου αρκετές φάσεις από αυτά τα παιχνίδια και αρκετούς πρωταγωνιστές παίκτες επιφυλλάσομαι για αργότερα κάποιες εγγραφές με πολύ αστεία..)
β)Διονύσιος Μπουρλάς.Ο μπάρμπα Νιόνιος ο Μπουρλάς έμενε κάτω  από την εκκλησία και τον θυμάμαι που συζητούσε με τον θείο μου το Στάθη που ήταν γειτόνοι.Ψηλός επιβλητικός και με χαμόγελο.Εφτιαχνε καλό κρασί γιατί  κάποιες φορές που είχα βρεθεί σπίτι του είχα δει τα μεγάλα βαρέλια μου τά'δειχνε ο ίδιος.Το κρασί του βέβαια το εκτίμησα λίγο μεγάλος όταν μου δώριζε μπουκάλια πάντα η κυρά Αντωνίτσα η γυναίκα του όταν πήγαινα να της επισκευάσω την κεραία της τηλεόρασή της..
γ)Κωνσταντίνος Παναγιωτόπουλος.Ο μπαρμπα Κώστας ο Γρίβας όπως ήταν γνωστός στο χωριό ήταν ωραίος τύπος.Έμενε στη πάνω μεριά του χωριού και τον θυμάμαι με την σκούφια του πάντα στο κεφάλι και το βαρύ του περπάτημα. (Βαρύς στο σώμα ,κοντός στο ανάστημα) τον έβλεπα να κατεβαίνει κάθε βράδυ το δρομάκι για να'ρθει στο καφενείο..Είχε τραβήξει κι αυτός όπως και τόσοι άλλοι πολύ δουλειά.Μεροκάματα εδώ και κεί..Η παρηγοριά του το βράδυ ήταν ένα καλό κρασί με φίλους.
δ)Νικολίτσα Φωτοπούλου.Η κυρά Νικολίτσα έμενε ακριβώς κάτω από την εκκλησία σε ένα μικρό σπιτάκι με μια αρκετά μεγάλη αυλή.Ήταν από τα λίγα σπίτια που μπορούσα να θυμηθώ που είχαν περίφραξη.Μου είχε κάνει εντύπωση αυτό,διότι εμείς οι πιτσιρικάδες είχαμε μάθει στην ελεύθερη είσοδο όπου πηγαίναμε.Εκεί μάλλον θα έπρεπε να χτυπήσουμε κουδούνι ή να φωνάξουμε.Πάντως με τον Άλκη που πηγαίναμε κάποιες φορές εκεί μας περιποιούταν τόσο ωραία κυρίως με σπιτικά γλυκά που ήταν αδύνατον να τη ξεχάσεις.Είχε κάνει αρκετά χρόνια στην Αμερική νομίζω και διέκρινε κανείς συζητώντας μαζί της, ότι είχε καλλιεργήσει  μια μόρφωση σπουδαία ..

το Revo Uninstaller είναι ένα δωρεάν πρόγραμμα για την σωστή και χωρίς υπολείμματα αφαίρεση προγραμμάτων από το PC σας. Ενώ τα windows έχουν ενσωματωμένο εργαλείο αφαίρεσης προγραμμάτων εδώ το συστήνουμε διότι σαρώνει αποτελεσματικά το μητρώο και δεν αφήνει κατάλοιπα με αποτέλεσμα με το καιρό να επιβραδύνει τον υπολογιστή μας.
Το έχουμε δοκιμάσει πεισματικά ψάχνοντάς το σε βάθος κι όντως μας δικαίωσε σε βαθμό πάνω από 90% . Κρατήστε τον υπολογιστή σας καθαρό λοιπόν και αφαιρέστε όποιο πρόγραμμα δεν χρειάζεστε απλά και σίγουρα..Η εφαρμογή διαθέτει την ελληνική γλώσσα .Πατήστε σε αυτή την διεύθυνση αν το θέλετε..
http://www.revouninstaller.com/start_freeware_download.html